พ่อค้าขายถุงยาง 

                               11 

 

 

   ‘’ปล่อยเถอะครับ....’’

  ‘’น่ารักขนาดนี้...ให้ปล่อยมือ คงทำไม่ได้หรอกน้อง’’

   ‘’ผมบอกให้ปล่อย...!! ‘’

  เสียงเอะอะโวยวายระหว่างลูกชายเจ้าของร้านเหล้าและผู้เป็นลูกค้าที่เป็นหัวหน้าอัธพาลกลุ่มหนึ่ง  ฝ่ายผู้ถูกกระทำอย่างน้องจูเนียร์พยายามที่สะบัดแขนที่ถูกกอบกุมอย่างหัวเสียแต่มันก็ไม่ยอมปล่อยมือ   ในสถานการณ์นั่นมีคนมองอยู่เพียบแต่ทุกคนในร้านกลับทำเป็นนิ่งเฉย ไม่มีใครเข้ามาช่วยปาร์คจินยองเลยสักคนเดียว….

 

   หรืออาจจะเป็นเพราะ....กลุ่มนักเลงเหล่านี้โหดเหี้ยมมาก  คุยภาษาคนไม่เป็น คุยเป็นแต่ภาษาปืนแน่ๆ 

 

 

  ไม่ได้นะ...น้องเนียร์กำลังตกอยู่ในอันตราย เราต้องเข้าไปช่วย !!

 

   ช่างยนต์อิมแจบอมผู้รักสันติ พิทักษ์ ในความถูกต้องไม่ยอมทนมองอยู่เฉยๆ  แม้สภาพจะเมาไม่เหลือซากแต่เสือกกระแดะอยากเป็นฮีโร่กับเขา   ไวกว่าความคิดผมพาร่างที่เดินโซซัดโซเซเข้าไปหาพวกแก๊งค์อัธพาลก่อนจะใช้นิ้วชี้ใส่หน้ามันแบบกร่างๆ ตาเยิ้มๆ ยืนยังเซ เหมือนพวกขี้เหล้าก็ไม่ปานแต่ยังสะเออะทำเท่ได้อยู่

 

   ‘’เฮ้ยมึงอ่ะ....อาวววววมือออกจากน้องเนียร์เดี๋ยวนี้เลยนะเว้ยยยยยยย’’

 

  เป็นอะไรที่ปิ๊งตีนเหลือเกิน........ 

   ดูสายตามันทุกคนในกลุ่มซิ หันมามองผมคนเดียวเลย..........ต้องได้ตีนกลับบ้านไปฝากแม่เพียบแน่เลยวะ  แต่กูไม่กลัวหรอกเว้ย ก็แค่ห้าหกคนมันจะเก่งสักแค่ไหนกันวะ พวกมึงไม่เคยรู้หรือไงว่ากูเคยอยู่โรงเรียนเทคนิคมาก่อน มีแต่เด็กนักเรียนเถื่อนๆเท่านั่นที่จะอยู่ได้  พี่อิมแจบอมคนนี้เพียงแค่ก้าวปลายส้นตีนเข้ามาในโรงเรียนไอ้พวกที่ขึ้นชื่อว่าสัตว์ร้ายที่สุดในโรงเรียน หรือเป็นอันดับหนึ่งในเรื่องกำปั้น ก็วิ่งกรูเข้ามากูพร้อมเงิน  ในกำมือแล้วครับ !!  ถ้าจะถามว่าเข้ามาต้อนรับพี่อิมแจบอมคนหล่อนี้อ่ะหรอ... หึเปล่าหรอก !!

 

 

  เขามาฝากกูซื้อแปบซี่..... 

 

   กูเป็นเซเว่นให้ทุกคนครับ....อยากได้อะไรบอกซิ เดี๋ยวพี่จะซื้อให้แดก  ไอ้พวกร้ายๆก็เลยไม่กลั่นแกล้งกู  และช่วยปกป้องกูจากภัยอันตรายต่างๆ  พี่อิมแจบอม ณอ๊งโพนี่  ก็เลยมีชีวิตที่ราบเรียบโรยไปด้วยกลีบกุหลาบ  ณ ในสถาบันแสนโหดร้ายแห่งนั่น  จนกูสามารถเรียบจบออกมาเปิดร้านซ่อมรถได้เนี้ย โอ้โหวววว สุดยอดไปเลยเพ่ ประวัติกูเนี้ยโหดมาก ใครก็ตามที่ได้ฟังต้องเหยี่ยวเล็ดกันไปเป็นแถบๆ 

 

   ขำกูจนเหยี่ยวแทบเล็ด..................... 

 

  ‘’มีปัญหาอะไรไอ้ฟันเยอะ แน่จริงมึงเข้ามาเลย !!’’

 

  เจ็บปวดตั้งแต่ฟัน ลามไปถึงเหงือก........

  กูฟันเยอะแล้วไง......ฟันกูไปเสียบอยู่บนหน้าผากพ่อมึงหรอ

 

   และในเสี้ยววินาทีนั่นเอง ผมเห็นน้องเนียร์เหลือบมามองด้วยละ คือแบบดูน้องเขาปริ่มกูมากที่กูมาช่วย  โอ้ยกูดูหล่อชิบหายเลยวินาทีนี้  พี่แม่งยอมโดนรุมกระทืบจนกลายเป็นพื้นกระเบื้องในร้านแห่งนี้ไปตลอดชีวิตเลยเว้ยนี่พูดเลย   พี่ยอมเป็นผีเฝ้าร้านเหล้าเลยงะ 

 

  ‘’มึงงงง พูดงี้ มึงเข้ามาเลยยยยยยเด่ เข้ามาเลยยยยยยยยย !! ‘’ 

    ผมตะเบ็งเสียงโหดปนเมาๆออกไปอย่างไม่เกรงกลัว ตากูเหลือกสู้แล้วนะดูซิ  สายตาเอาเรื่องมาก มึงเข้าใจไหมกูโหดแล้วนะเว้ย เห็นกูดูโง่ๆแต่ความจริงกูนักเลงมากนะเว้ย หรือถ้าพวกมึงไม่เชื่อ กูเตะเก้าอี้โชว์ให้ดูก็ได้ 

 

    ปั่ก...!!!

   ผมใช้ฝ่าเท้าอัดเข้าที่ขาเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ข้างๆพอดี จนมันล้มระระนาดเป็นเชิงข่มขู่ให้กลัว  พวกมันพากันถอยหลบกันใหญ่เพราะเห็นว่าเก้าอี้กำลังลอยไปทางมัน ซึ่งผมดูเก๋ามากเลยวะ หลายคนมองอย่างชื่นชมแต่ขอบอกตรงๆว่าตอนนี้กูเจ็บส้นตีนมากเหลือเกิน...

 

    ทำไมไม่มีคนบอกกู ว่ามันเป็นเก้าอี้สแตนเลสวะ โอ้ย...กูเจ็บ !! โอ้ยยยยยยยยยยยย....!!

   กูก็เล่นเตะเข้าไปซะเต็มตีน....

   โอ้ยไอ้เหี้ย เจ็บชิบหายเลย แต่กูต้องปั่นหน้านิ่งเอาไว้...กูต้องไม่แสดงอาการออกไปว่าเจ็บเดี๋ยวมันจะไม่เท่  ผมจะหลุดฟอร์มไม่ได้เด็ดขาด น้องเนียร์ก็กำลังมองผมอย่างมีความหวังอยู่นะเว้ย !! 

    ผมก็เลยพุ่งหมัดเข้าหากลุ่มพวกมันยังไม่กลัวตาย  อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์แอลกกอฮอล์ ทำเอาใจที่ปอดแหก  เคยวิ่งหนีหมาบ้า ที่หน้าปากซอยแถวบ้านมาก่อน  ต้องกลายมาเป็นว่า เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น  และไม่สามารถจะควบคุมสติตัวเองได้ 

   ผัวะ !!! 

  ‘’อึ๊ก....!!! ‘’

    ช่างยนต์หนุ่มถึงกลับจุกไปทั้งร่างเมื่อหมัดหนักๆของคนตรงหน้าซัดเข้าเต็มที่ๆหน้าท้อง เป็นเพราะอีกฝ่ายหลบได้ทันควัน มันก็เลยใช้จังหวะที่ผมต่อยพลาด กระแทกหมัดเข้าที่หน้าท้องผมเต็มๆ  โอ้ย...ซี๊ดด...ถึงกลับจุกยาวนานเลยละ........โอ้ย...เข่าอ่อนจนทรุดลงพื้นเลยเนี้ย....

   แค่หมัดเดียว.....

   ถึงกลับสร่างเมาเลยกู......... 

 

  ‘‘’กูไม่ยอม....กูไม่ยอม....!!!’’

 

    ช่างยนต์หนุ่มอิมแจบอมที่นอนตัวงออยู่บนพื้นด้วยอาการจุก  เงยหน้าขึ้นมามองคู่กรณีที่ยืนค้ำหัวตัวเองอยู่ อย่างไม่ยอมแพ้กับการต่อสู้ ที่แลกด้วยศักดิ์ศรี ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงดังฟังชัดอย่างห้าวหาญสมดั้งเป็นชายชาตรี 

 

   ‘’กูให้มึงชนะ....’’

 

  แล้วมึงจะไม่ยอม หาพระแสงอะไร..... 

 

   นั่นคือสิ่ง ที่ทุกคนคิด.......

 

      ผัวะ !!!!!!!!!

     ผลั่ก...!!!!!

    ตุบ !! โอ้ยยยย !!! เพล้งงงงงง !!! โครมมมมมมมม !!!!

 

    ช่างยนต์หนุ่มที่กำลังจะถูกรุมเหยียบซ้ำ กลับกลายเป็นว่าไอ้กลุ่มอัธพาธถูกใครสักคนซัดจนตัวปลิว   ผมเห็นไอ้หัวหน้ากลุ่มโดนเท้ายันจนลอยไปโดนตู้กระจกที่ตั้งโชว์เหล้า เล่นเอาตู้แม่งแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆส่งเสียงโอดครวญไปทั่วทั้งร้าน แต่คนในร้านก็ไม่มีใครสนใจใยดี   แม่งเอ้ยโดนยำเละ ขนาดนั่นยังไงต้องโดนเศษกระจกบาดเต็มหลังแน่เลย  กูเห็นสภาพเขาแล้ว ชะตากรรมเดียวที่กูนึกได้ ก็คือต้องไปหยอดข้าวต้มกินในโรงพยาบาลแล้วละ.....

             

  ‘’ไสหัวออกจากที่นี้ซะ....แล้วอย่าได้สะเออะกลับมาเหยียบร้านกูอีกละ’’  

   ประโยคที่โคตรแมน ฟังแล้วสะท้านไปถึงซอกเหงือก  ไอ้พวกมันทั้งหลายก็พากันเข้าไปช่วยพยุงลูกพี่ของมันหนีออกจากร้านไป  แต่แค่คิดว่าเสียงมันคุ้นๆเท่านั่นแหละ...... ผมเลยเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเจ้าของผลงานนี้ชัดๆ   เท่านั่นแหละมึงเอ้ย !! &