พ่อค้าขายถุงยาง


                               14


 

   ‘’อยู่คนเดียวววว....’’

 

  เสียงร้องเพลงอันไพเราะสะเหนาะหูของ หนุ่มน้อยหน้าตาดีผู้ชื่นชอบการแต่งเพลงสรรเสริญนั่งร้องเพลงที่ตัวเองร้องสดขึ้นมาอยู่ในห้อง เห็นเขาเล่ากันว่า ถ้าหวีผมอยู่หน้ากระจกตอนเที่ยงคืนจะเจอผี ซึ่งผมก็นั่งมาหวีนานแล้วละ นี้สินะโฉมหน้าของผี...อุ้ยตายละ ตายไปแล้วทำไมยังสวยวันสวยคืนอยู่เนี้ย อิอิเขินจังเลยแก

 

   ‘’ไม่มีใคร.........….ก็เหงา.............อย่างเดียวดาย’’

 

  ผมร้องขึ้นอีกท่อนหนึ่งด้วยทำนองจังหวะที่เว้นวรรคเสียงและลากยาว ทุกถ้อยคำ อย่างเชื่องช้าจนแทบจับเอาความไพเราะไม่ได้ เป็นการแต่งคำร้องเพลงที่ลงตัวโคตรๆเลยนะเนี้ย

 

   ‘’ว้าเหว่ววว....’’

 

    ร้องขึ้นเสียงสูงแล้วสะบัดผมตัวเองเบาๆ ปรายมองไปที่รอบตัวๆเหมือนกำลังนั่งเศร้าและเหงาหงอย ก่อนจะลุกขึ้นปีนไปยืนอยู่เก้าอี้ที่พึงนั่งไปเมื่อกี้ แล้วอ้าแขนขึ้นกว้างๆ ยกขึ้นให้สูงๆ ประหนึ่งการโชว์โอเปร่าที่ต้องร้องขึ้นเสียงสูงลากยาว เป็นการปิดเพลงอย่างสง่าผ่าเผย.....

 

    ‘’อยากมีผัวววววววววววววววววววววววววววว....’’


 

       .............................. 

 

     กริบกันทั้งหมู่คณะ..... 

  

     ร่วมถึงกู ซึ่งเป็นผู้เขียนด้วย 5555555555555555555555555555555555555

 

  มาเข้าเรื่องกันดีกว่า ตัวเราชื่อจริง ชื่อชเวยองแจนะ เป็นคนที่คิดว่าในฟิคถุงยางนี้ โอเคสุดแล้วอร่ะบ้านเรารวยอยู่แล้ว แตงคิดว่าโตขึ้นมาแตงจะทำอาชีพอะไรก็ได้ มีกินมีแดกทั้งชีวิตแน่นอนจ้า           แต่ความใฝ่ฝันอันสูงสุดของแตงก็คือ...การมีสามีแบบถูกต้องตามกฎหมายกำหนดเอาไว้  ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็จะเอาผัวไปด้วย  ควงผัวไปที่นู้นที่นั่น แล้วเชิดใส่คนอื่นว่า เค้ามีผัวแล้วนะ

 

  ‘’เฮ้ยโคตรเริ่ดอ่ะแก ภูมิใจมาก ขอยืนยันคำเดิมอีกครั้งว่า น้องแตงอยากมีผัว’’ 

  

   Rrrrr…..

 

  โอ้ยตายละ คุณพ่อโทรมาหาน้องยองแจอะไรตอนนี้ เอาเถอะรับสายหน่อยก็แล้วกัน ผมย่อตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตามเดิม พร้อมยกมือถือที่สั่นอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งขึ้นมากดรับอย่างรวดเร็ว 

 

   ‘’ฮัลโหลครับพ่อ !!!!!!! ‘’


  ขึ้นเสียงแข็งขึ้นแบบแมนเหี้ยๆ สมกับเป็นลูกผู้ชายอกสามศอกสุดๆ 

 

   ‘’ครับผม !! อ่อคือว่าที่เมื่อคืนกับดึก ผมว่าจะไปซ้อมยิงเป้ากับเพื่อน ที่เป็นทหารชื่อสมศักดิ์กับนายพลเอกวะครับพ่อ ได้ยิงกันหลายน้ำกันเลยทีเดียว ก็มีดื่มกันด้วย ผมก็เลยกลับดึกหน่อย ตามประสาเด็กวัยรุ่นผู้ชายทั่วๆไปครับ‘’


 

  ‘’อ่อที่ท้ายรถแลมโบบุบ ก็เพราะผมไปแข่งรถเลยพลาดนิดหน่อย แต่ผมไม่เป็นไรนะครับพ่อ สบายๆอ่ะครับ ต่อยกับคนแก่ยังเจ็บกว่านี้อีก’’


 

  ‘’ไม่มีใครกล้าหาเรื่องนายชเวยองแจคนนี้หรอกครับพ่อ พ่อก็รู้ว่าลูกชายพ่อ สายโหดขนาดไหน เดินเหยียบหน้าคนมาหลายคนแล้วครับ ตอนนี้ผมไม่ว่างเลย กำลังวิดพื้นเพิ่มกล้ามเนื้อช่วงนมอยู่พ่อ เอ้ย !! กล้ามอกครับอก โอเคๆๆพ่อแค่นี้ก่อนนะ’’ 


 

   ผมกดตัดสายลงก่อนจะผ่อนลมหายใจออกมาแบบเพลียชีวิต คือเหนื่อยมากกับการที่ต้องเค้นเสียงเข้มๆในลำคอออกมาอย่างนั่น เค้าเจ็บลูกกระเดือกมากเลยนี่  พ่อรู้ไหมว่าแอ๊บแมนมันเหนื่อยนะพ่อ !!


 

  เกิดมาชาตินี้ ไม่ได้หวังสิ่งใดไหนเลย คิดว่าร่างกายทุกอย่างดูดีแล้ว ทั้งสวยและรวยมาก แต่พ่อไม่รู้หรอกว่าแตงเป็นงี้อ่ะ  ต่อหน้าคุณแม่ ก็พอแสดงตัวตนได้อยู่ แม่ไม่ค่อยว่าหรอกแม่อยากได้ลูกสาวอยู่แล้ว แต่กลับคุณพ่อนี้ ถ้าหากท่านถือปืนอยู่ ก็พร้อมจะเป็นสวมบทเป็นเพชฌฆาต จัดแดนประหารให้หนูแตงตายคาที่ได้ทุกเมื่อเลยอ่ะแก เค้ากลัวพ่อแง T__T