พ่อค้าขายถุงยาง

                             15

 

ตอนนี้น้องแตงก็ได้มาอยู่จุดที่พี่ช่างยนต์นัดหมายแล้ว มันคือซอยเปลี่ยวเว้ยแกในซอยนี้ไม่มีอะไรเลย ไม่มีคนอยู่เลยเว้ย คือมันมืดไม่มีคนถนนไม่มีแสงไฟ บ้างทีหนูแตงก็คิดนะ ว่าตัวเองหลงทางรึเปล่า พอเดินเข้าไปในซอยลึกๆก็เจอร้านก๋วยเตี๋ยวเปิดด้วยแหละ

ฟึ่บ!! หมับ!!

“เหี้ย แตงกวาร่วง!!

พอเราคิดจะตรงเข้าไปในร้านนั้นเท่านั้นละ จู่ๆก็มีมือใครไม่รู้เว้ยมาล็อกตัวเราไว้ เราเลยอุทานด้วยคำติดปากอย่างตกใจ ยิ่งไม่เคยโดนฉุดไม่ก่อนก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงบ้าง มันเป็นโมเม้นครั้งแรกในชีวิตรู้สึกตื่นเต้นมากๆๆ

“เฮ้ยไม่นะ..อย่าๆๆ”ก็กรีดร้องโหยหวนไปพอประมาณ ดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนนั้นอย่างสะดิ้งที่สุด

“...”

ทำไมเขาเงียบละ นี้เราร้องห้ามแล้วนะ...ไม่ขัดขืนด้วย

“ถ้านายจะฆ่าเรา ข่มขืนเราก่อนได้ไหม”

“...”

“ถ้าฆ่าไปแล้วข่มขืนน้องแตงคงไม่รู้ตัวแล้วจ้ะ”

“..............”

“โอ้ยอ่อยขนาดนี้ก็ทำไรบ้างดิวะ นายจะข่มขืนเราไหม ถ้าไม่ก็ปล่อยเราไปสักทีดิ  หรือถ้าอยากเอาแต่ถ้าไม่มีถุงยางรสแตงกวาก็ไม่ได้เอาหรอกเว้ย”  น้องชเวยองแจผลักคนตรงหน้าออกอย่างหงุดหงิด ทำหน้ามุ่ยอย่างน่ารักเหมือนหมาแดกแฟบไม่อร่อย

สาบานเลยว่ามึงเขียนชมกู...

“น้องแจครับนี่พี่ยนต์เองนะ สติครับสติ มึงอย่าพึงพร่ำเพ้อปัญญาอ่อน คิดว่าตัวเองเหมือนสไปร์ทฮอโมนมากหรอ เป็นแค่น้ำโค้ก ล้างตีนแท้ๆ”

 เจ็บนี้ถึงปลายแตด....

โอ้ยน้องแตงเจ็บแตด...

“เอ้าก็ไม่บอก เล่นเหี้ยไรก็ไม่รู้ พี่ยนต์บ้าที่สุดเลย” ยองแจเบ้ปากอย่างงอนๆเมื่อรับรู้ได้ว่าคนที่แอบมารวบตัวเค้าเป็นใคร นี่ถ้ารู้ว่าเป็นพี่ยนต์ตั้งแต่แรกนะ   เค้าจะทำเป็นไม่รู้เรื่องแล้วเอาเข่ากระทุ้งท้องให้จุก ค่อยจัดการลากไปย่ำยีหลังซอยเลย แต่บอกเลยว่าโคตรจะพลาดเลย  โอ้ยเสียดายจังเว้ยยย

“เข้าไปนั่งคุยในร้านก่อนเถอะน้องแจ คุยตรงนี้คงไม่ดี” พี่อิมแจบอมผายมือไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวในซอยที่ไร้ผู้คนไม่มีแสงไฟแต่มีร้านก๋วยเตี๋ยวตั้งโดดเดี่ยวอยู่ในซอย ท่าอีเจ้าของร้านมึงจะบ้าโน้ะมาตั้งร้านไรในซอยเปลี่ยว หรือคนพากูมานี้แม่งบ้ากว่าวะ ช่างสรรหาร้านมาคุยได้จริงๆ

 

  ณ.ร้านก๋วยเตี๋ยวซอยเปลี่ยว

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    ‘’พี่อยากจะปรึกษาน้องยองแจเรื่องสมหวังกับน้องนมเด่น เอ้ย!! น้องมาร์ค’’ ช่างยนต์หนุ่มเปิดประเด็นหลักขึ้นหลังจากพนักงานในร้านมาเสิร์ฟชามก๋วยเตี๋ยวให้ น้องแจก็ร้องอ่อทักท้วงขึ้นมาทันที

 ‘’อ่อ...ก็เห็นผัวมันมาตามที่ร้านเหล้าอยู่นะ แล้วมันเกี่ยวไรกับพี่หวังอ่ะ’’ อิมแจบอมตบโต๊ะดังป้าบประมาณว่าใช่แล้วใช่เลยโป้ะเช้ะ เรื่องนี้แน่นอนจึงค่อยเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทุกอย่างให้น้องยองแจได้ฟังทั้งหมด 

‘’จริงๆอีมาร์คมันก็แรดมานานแล้วนะ ไม่ยักรู้ว่าเคยเกี้ยวพาราสีกับพี่หวังด้วย’’

 ‘’แรดนี่มันแปลว่าหนูไม่ใช่หรอน้องยองแจ’’

‘’โอ้ยฉลาดจังเลย เก่งขนาดนี้ไม่น่าเกิดมาเป็นคนเลยนะพี่ช่างยนต์’’

โง่ยน้องแจเขาชมว่ากูเป็นเทพบุตร...

“ก็ไม่ขนาดนั่นหรอกน่า” ช่างยนต์คนโคตรโง่เขลา ได้แต่เกาเท้าทอยตัวเองเพื่อแก้เขิน พึงเคยโดนชมอะไรแบบนี้เขินจังเลยง่า นี้กูมาปรึกษาเขาแท้ๆ แต่ทำไมกูเป็นฝ่ายออกนอกเรื่องเองได้ตลอดเลยวะ งงวุ้ย

“ผมว่าเราต้องมีขบวนการมาร่วมกันสืบเรื่องราวครั้งนี้แล้วละ พี่ยนต์บอกว่าน้องแบมแบมรู้ว่าอิพี่ฮันบินนี้เจ้าชู้ใช่ไหม”

“อ่าใช่น้องแบมบอกมาว่าเคยเป็นแฟนกับฮันบินนั่นแต่ได้เลิกกันไปเพราะไอ้ฮันบิน ไม่รู้จะบินๆๆไปหาเมียอะไรเยอะแยะ มีชู้เต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด เลยเลิกกันไปตอนนี้ก็ยังตามตอแยอยู่ แต่เรื่องนี้ผัวมันไม่รู้หรอก แต่ไอ้เชี่ยสมหวังมันก็รู้เรื่องนี้นะ เลยอยากมาขอร้องน้องแตงหน่อยน่ะ”

“งั้นเราต้องร่วมด้วยช่วยกัน รวบรวมกันหาหลักฐานที่ฮันบินหลายเมียกันเถอะ ถ่ายรูปส่งให้นังอี้เอินเลยเป็นไง๊ มันจะได้เลิกโง่แล้วมาคบกับพี่สมหวังได้สักที อีนางมาร์คนี่ก็โคฟเวอร์เป็นนางวันทองสองใจอยู่ได้”

“นางวันทองยังไงสองใจก็ต้องนางทูทองสิ”

“พี่ยนต์.......”

 “จ้า” 

 “มึงกลับไปเล่นไขควงที่บ้านมั้ย”

“ไม่ครับๆๆไม่ๆ น้องแจเรามากินกันเถอะ ก๋วยเตี๋ยวร้อนหมดแล้ว” 

“ก๋วยเตี๋ยวบ้านพ่อแกเย็นหรออียนต์”

…………………

ก็ได้ เออออออออ กูผิดเองแหละครับ เออออออกูผิดเอง กูเงียบก็ได้ ยอมโซยเส้นก๋วยเตี๋ยวเงียบๆคนเดียวก็ได้เว้ย เวลาน้องแตงเข้าสู่โหมดโหดขึ้นมากูนี้แทบจะวิ่งไปเหมาแตงกวาทั้งตลาดมาถวายให้เธอเลย ทำตัวแบบนี้ถามจริงเป็นเมียกูรึยัง อารมณ์เหมือนอีเมียท้องแก่ขี้บ่นเลยงะ ถ้ากูไม่กลัวนะ ปานนี้   กูด่ากราดไปแล้วแต่นี้กลัวไง เลยไม่กล้า

ผมได้แต่ก้มหน้าก้มตาคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวแดกไปเงียบๆ ผมไม่คิดจะปริปากพูดห่าเหวอะไร ต่อให้พูดยังไงกูก็เป็นคนผิดอยู่ดี ส่วนไอ้เรื่องสมหวังนี้ค่อยว่ากันนะ แค่นี้กูนี้แทบจะเอาตัวเองไม่รอดอยู่แล้ว นี้น้องแจจ้องจะแดกหัวกูแทนก๋วยเตี๋ยวละ น่ากลัวจังเลยง่า น้องยนต์ที่หนึ่งฝั่งธนกลัวเว้ย คิดยังไงให้กูมาปรึกษาน้องเขาเนี้ย

 

มึงเลยอีหวัง !! 

เพราะมึงคนเดียว !!

อีเหี้ยสมหวังไอ้กระดอเล็กเอ้ย !!

 

 

 

                            

 

                               พ่อค้าขายถุงยาง