พ่อค้าขายถุงยาง 

                              17

 

   “พี่แจบอมครับ ผมกลับมาแล้ว!!

  “อ่าวมาแล้วหยอน้องเนียร์ หอยทอดพี่สั่งไว้ได้ซื้อมาฝากป่ะ” ช่างยนต์ในคราบหนุ่มเปื้อนฝุ่นลุกขึ้นยืนพรวดพราดขึ้นมายิ้มให้ที่รักดั่งดวงฤทัยที่พึงกลับมาจากตลาดนัดสี่แยกกรุงโซล ในกำมือของอิมแจบอมข้างซ้ายมีไขควงแบบแฉกหกเหลี่ยมบล็อก 3เบอร์ ส่วนข้างขวาก็มีสเปรย์ปะยางถือคู่กันอยู่ 

   สภาพผมนี่แบบ 

   โคตรช่างยนต์....

  “ไม่พลาดอยู่แล้วครับ มากินด้วยกันป้าว!!

  ช่างยนต์พยักหน้างึกๆ รีบไปเดินเก็บอุปกรณ์ให้เข้าที่เรียบร้อย ก่อนจะเดินไปล้างมือล้างหน้าจนสะอาดหมดเกลี้ยงทำให้เขาดูเป็นมนุษย์มากขึ้น

    อ่าว.. 

   แล้วที่ผ่านมากูเป็นตัวเชี่ยอะไรนิ...

  อิมแจบอมได้แต่ยืนงงในความคิดนั่น ก่อนจะส่ายหัวไล่ความคิดไร้สาระออกไปจากหัว แต่บ้างทีกูก็งงนะครับว่าทำไมฟิคหลายเรื่องต้องเขียนแบบนี้ แห่มถ้ามันไล่ได้ง่ายขนาดนั้น กูส่ายหัวแล้วไล่ความโง่ออกไปจากหัวได้ไหม นี่รู้สึกว่าตั้งแต่เปิดเรื่องมายันท้ายเรื่องกูเล่นบทโง่มาทั้งชีวิตแล้วมั่งเนี้ย 

  -ย้ายฉากมาอยู่ในโซนห้องอาหาร 

  เราสองคนได้ร่วมรับประทานอาหารมื้อค่ำด้วยกัน ด้วยเมนูหลากหลายที่น้องเนียร์ได้ไปซื้อมาฝาก คือผมก็สั่งไปอย่างเดียวละครับ ฝากเงินให้เธอไปซื้อด้วย แต่ผมรู้ว่าเธอเป็นคนนิสัยดี เธอเลยบอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวผมจะเลี้ยงเอง ก็พี่อุตส่าห์ซ่อมรถให้ผมด้วยนี่ ผมไม่อยากบอกเลยครับว่ากูรอคำนี้มานานแล้ว.... 

  พอเธอกลับมาถึงก็เอ่ยปากชวนผมให้มากินข้าวด้วยกันอีก และแน่นอนครับว่าอาหารทั้งหมดของมื้อนี้ กูไม่ได้จ่ายเงินสักบาทเดียวเลยครับ เย้!!!!!!!!

  เฮ้ยๆ อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั่นดิครับ ไอ้คนอย่างผมก็ไม่ใช่เป็นคนไม่ดีอะไรหรอกครับ คุณเข้าใจคำว่าสุภาพบุรุษใจแมนป่ะครับ ตามหลักมารยาทถ้าน้องเนียร์เลี้ยงข้าวผมแบบนี้ ผมก็ต้องคิดค่าซ่อมรถฟรีๆให้น้องเขาไปใช่ป่ะครับ 

  เหอะ... 

  แต่ถ้าฟรีก็ไม่ใช่กูสิ... 

5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

  โธ่... กูโคตรมีมารยาทเลย

 จีบสาวทั้งที ไม่กล้าลงทุนห่าอะไรเลยครับ แล้วชาตินี้จะได้เมียกับเขาไหม เขามีเมียกันมาตั้งแต่ต้นเรื่องละ กูจะจบเรื่องอยู่แล้วก็ยังไม่มีเหี้ยอะไรเลย!! แม้กระทั่งใส่ถุงยางกูก็ยังใส่ไม่เป็นเลย กูทำอะไรได้บ้างห่ะ !!!

  เกิดเป็นช่างยนต์ นี่มันน่าน้อยอกน้อยใจจริงๆ

  เราก็กินข้าวด้วยกันไปสักพักละครับ น้องเขาก็มีมารยาทดีนะ ติดที่กูนี่สิครับมึงกินหรือว่าแดก เพียงแค่สามจานแรกหายไปได้ภายในพริบตา ถ้าจะมาถามผมว่ามีฉากกุ๊กกิ๊กกับน้องเนียร์บ้างไหม หึหึอย่าหวังว่าจะมีเลยครับ แบบอุ้ย.. ข้าวมันเลอะปากนะ พี่เช็ดให้ไหมครับ แอร้ยยย!!   ทำไปเพื่ออะไรครับ มุกมันเก่าแล้วไหมห้ะ พอดีผมเป็นคนให้ความสำคัญกับการกินมากกว่าอ่ะนะ

  พอเราสองคนกินเสร็จแล้วก็ต้องเดินย่อยอาหารใช่ป่ะ นี่ก็ออกมาเดินเล่นด้วยกันในเมืองตอนค่ำๆมืดๆอ่านะ มันก็ดูเป็นบรรยากาศโรแมนติกไปอีกแบบนะครับ เราสองนั่นคล้ายคู่รักหวานแหววมาเดทกันเลย ถ้าน้องเนียร์เป็นแฟนผมนี่ใช่เลยครับ ทุกอย่างจะโคตรลงตัวมากๆ 

  มันต้องมีสักวันที่เป็นของยนต์ดิ...   

  “น้องเนียร์” 

  “ครับ?” 

 “เห็นนั่นไหม” ช่างยนต์หนุ่มชี้นิ้วไปบนฟากฟ้าที่เกลื่อนไปด้วยดวงดาว ทำให้ลูกชายร้านเหล้าต้องแหงนหน้ามองฟ้าไปมองตามที่ผมบอก เธอจ้องมองอยู่สักพักก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เหมือนจะรู้ทักมุกเสี่ยวของผม

  “อนาคตของเราหรอครับ” 

  “เปล่าอีกา”

  “มันทำให้พี่คิดถึงนาย” 

 

 น้องเนียร์เงิบแดกไปเลยครับ คงคิดอยู่ละว่าอีกามันเกี่ยวเหี้ยอะไรด้วยวะ อีกามันไปเหมือนหน้ากูตรงไหน ไม่เห็นจะน่าคิดถึงเลย นี่เอ็งบ้ารึเปล่าอิช่างยนต์  มุกไม่ฮาพาแถมพากูเครียดอีกต่างหาก 

 

  เห้ยนี่เป็นมุกจีบๆจริงนะเว้ย ไม่มีความเสี่ยวมาเจือปนหรอก เค้าเล่นมุขเสี่ยวไม่เป็นอร่ะ 

 

 “หน้านายตอนยิ้ม เหมือนส้นตีนอีกาเลย” 

   “...........”

 

  “เอ้าเงียบไมละน้องเนียร์” 

 

  สงสัยมุกจีบผมจะอนุภาพรุนแรงไปหน่อย เธอเขินจัดจนพูดอะไรไม่ออกเลยไง เงียบเลยทีเดียวน้องเนียร์ แต่ก็นะครับ ไหนๆมุกก็ดูเหมือนจะแป้ก พี่ขอใช้โอกาสนี้ขายของหน่อยได้ป่ะละ

  “เนี้ยนะ พอดีเลยน้องเนียร์ พี่มีสินค้าจะนำเสนอให้”