พ่อค้าขายถุงยาง 

                           19

 

 

   ณ.อู่ช่างยนต์ 

  ในขณะที่ช่างยนต์หนุ่มยังคงวุ่นกับการเอาฟันงัดกับยางล้อรถยนต์ แล้วใช้ฟันหน้าที่คล้ายบีเวอร์เบาะยางออกมาได้สำเร็จไปด้วยดีทั้งๆที่เป็นการเฉาะครั้งเดียว พอกำลังจะซ่อมในขั้นตอนต่อไปก็ถูกเรียกซะก่อน 

 

 “ไงพี่ช่างยนต์ นี่น้องชเวยองแจเองนะ!!” เสียงสะดีดสะดิ้งมาแต่ไกลพร้อมรถแลมโบกินี่คู่ใจที่เจ้าตัวขับมันมาจอดอยู่หน้าร้าน เด็กหนุ่มม.ปลายอย่างน้องแตงกวาก็ก้าวเดินเข้ามาหาเจบีที่กำลังทำงานของตนอยู่

 

    “ว่าไงน้องแตง นี่มันยังเป็นเวลาเรียนอยู่ไม่ใช่หรอ” 

 

  “ก็เราเรียนจนเบื่อแล้ว เลยไม่รู้จะเรียนไปอีกทำไม เลยมาหาพี่ยนต์จ้ะ” 

 

  “ไม่ตั้งใจเรียนเลยนะครับ จะเรียนจบม.ปลายแล้วนะ”  น้องแตงกรอกตาเบาๆเมื่อทุกคนรอบข้างเอาแต่พูดถึงเรื่องจะเรียนจบแต่ด้วยความที่ทางบ้านไม่ได้อะไรมากเพราะบ้านรวยอยู่แล้วเธอจึงตอบออกไปอย่างมั่นหน้า 

 

  “แม่บอกว่าเรื่องเรียนไม่ต้องไปสนใจมากก็ได้ แตงก็เลยขอโฟกัสเรื่องหาผัวรวยให้เค้าเลี้ยงดีกว่า” 

 

  “อ่อ...เป้าหมายเด่นชัดดีนะครับน้องแตง” 

 

  “แต่ถ้าแตงได้พี่ยนต์เป็นสามีตามกฎหมายพระราชบัญญัติอย่างถูกต้อง น่าจะหาเลี้ยงผัวมากกว่า”  คนที่มีส่วนรวมในประโยคข้างตนอย่างช่างยนต์ถึงกลับหน้าสั่นระริก

 

   ครับพ่อแม่โคตรภูมิใจ.... 

  เอาที่ปลวกสยองสบายใจนะ

   สงสัยว่าตอนเด็กแม่เขาเลี้ยงลูกตกเตียงบ่อยใช่ไหม โตขึ้นมาก็เลยเป็นแบบนี้

 

  เจ้าของอู่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นท่าทางของชเวยองแจกำลังยืนบิดไปมา ก้มหน้าน้อยๆเหมือนกับกำลังเขินขวย เอ้ย!!ขวยเขินกับอะไรสักอย่างจู่ๆเธอก็เขยิบกายมาอยู่ข้างๆตัวผมคือทำจะเบียดงี้ก็เข้าสิงรางพี่เถอะน้อง ยังไงคำว่าผีมันก็ใกล้เคียงกับการบ่งบอกถึงตัวตนน้องชเวยองแจอยู่แล้วนี่

 

  ผมกลัวชเวยองแจจริงๆนะ 

 

  เป็นคนที่ทำให้ผมสะพรึงได้ตลอดเวลาตั้งแต่เจอกันครั้งแรกยันวันนี้

 

  “นี่พี่ยนต์ครับ” 

 

  “ว่าไงหืม?” ดัดจริตทำเสียงหล่อ แถมใช้ประโยคเมะละลายใจตลอดกาลเติมคำหลังไปด้วยยิ่งทำให้น้องเขาอายเข้าไปอีกแต่หัวเราะคิกคักเบาด้วยๆ เอ้าเป็นเชี่ยไรอีกครับ หัวเราะคนเดียวนี่ไหวไหมน้อง

 

  “คืนนี้พี่นอนคนเดียวรึเปล่าครับ?” 

 

  “ก็นอนคนเดียวตลอด น้องแตงมีอะไรรึเปล่าหืม?” 

 

  “งั้นคืนนี้ผมขอนอนด้วยได้ไหม” ก็ถ้าจะเสนอกันมาขนาดนี้ แล้วเรื่องอะไรที่คนอย่างช่างยนต์จะไม่สนองครับ?

 

  “คืนนี้เจอกันที่ห้องพี่นะหืม” 

 

  ไงละ เจอพี่ช่างยนต์สวมบทบาทหนุ่มแบดบอยถึงขั้นประหลาดใจกันทั้งตำบลเลยสิ  ปกติก็เล่นบทเจบีคนโง่มาโดยตลอด เห็นทีว่าครั้งนี้คำว่าโง่นี้คงไม่ได้แดกพี่ช่างยนต์คนนี้อีกต่อไปแล้วครับพ่อแม่พี่น้อง!! 

 

  ก็ไม่ใช่คนชอบกินผักเพื่อสุขภาพหรอก 

 

  แต่สงสัยว่าคืนนี้ผมคงจะได้กินแตงกวาละครับ

 

  “โอเคยังไงก็เปิดไฟรอด้วยนะ เค้าขอตัวกลับบ้านก่อนบายๆจ้ะผัว”  น้องแตงกัดปากตัวเองพร้อมกระพริบตาอย่างเซ็กซี่มาให้แต่สำหรับผมแล้วมันเซ็กเสื่อมชัดๆเลย เห็นหน้าน้องแล้วอยากตายเลยครับ พอกันที !!

 

 

  พอเห็นว่าอีกคนดริฟท์แลมโบกินี่ออกไป ความสบายใจก็กลับมาอีกครั้ง ช่างยนต์หนุ่มก็ทำหน้าที่ซ่อมรถต่อไปอย่างขยันขันแข็งทำตัวสบายๆเป็นผู้ชายเปื้อนฝุ่นเหมือนทุกๆวัน  

 

 

 


                         พ่อค้าขายถุงยาง 

 

 

  ไง นี้น้องแตงกวาเองนะ ตอนนี้ก็กำลังขับรถอยู่ ขับไปก็หัวเราะไปตลอดทาง จนรถข้างๆหาว่ากูเป็นบ้าละ  แต่พวกเขาก็ไม่เข้าใจผมกันหรอก ก็มันมีความสุขมากเกินไปอ่า เรื่องเด็ดๆแบบนี้มันต้องอวดให้เพื่อนรักได้รับรู้ ว่าแล้วก็กดโทรไปหาเบอร์นังอึ๋มอี้เอิน พอปลายสายรับนี่ก็กลัวว่าเขาไม่รู้ไงเลยต้องออกตัวไปก่อนอย่างเต็มยศ 

 

  “ไงเกิร์ล นี่เราชเวยองแจเองนะ คนที่ชอบใช้แตงกวาช่วยตัวเองบ่อยๆน่ะจำได้ไหม” 

 

  (เออกูรู้ โทรมาทำไมวะ) 

 

  “โอ้ยดีใจเวอร์ ฉันจะโดนเปิดซิงแล้ว”  พอพูดถึงประเด็นนี้ก็อดจะหัวเราะออกมาไม่ได้ ก็งี้ละ อารมณ์เฟี้ยวเวอร์กำลังเตรียมพร้อมเป็นเคะเบิกบานมั่ง ก็เลยต้องหัวเราะบ่อยๆจ้า

 

 (18ปีดีใจได้เปิดซิงแล้ว กูนี่โดนเปิดตั้งแต่14ปียังไม่พูดเลย 

 

  อุ้ย อี้เอินนี่มันแรงเว้ย พูดงี้เอานมแสกหน้ากันเลยดีกว่า มึงทำให้กูดูอนาถขึ้นมามากเลยเพื่อน  ไม่น่าเอามาเทียบกันเลย กูเทียบมึงไม่ติดเลยจ้า ครั้งนี้ขอยอมก็ได้แต่ถ้าเป็นความแรดเสมอต้นเสมอปลาย อันนี้นี้กูไม่แพ้ใครแน่ๆแม้กระทั่งมึงด้วย

 

  “มึงเกินหน้าเกินตาอีกแล้วนะเพื่อนอึ๋ม”

 

  (แล้วใครมันหน้ามืดมาเอามึงเนี้ย) 

 

 “อย่าแรงได้ป่ะละ นังนมเด่น เราก็มีคนเดียวละ พี่ยนต์คือที่หนึ่งในใจเว้ย” 

 

  (เออเรื่องของมึงแล้วกัน ยังไงก็อย่าลืมใส่ถุงยางด้วยละ)

 

  “เคๆขอบใจมากเพื่อน แค่นี้นะ” ยองแจพูดปิดท้ายก่อนจะกดวางแล้วเหยียบคันเร่งตรงไปยังเส้นทางข้างหน้าเต็มที่เพราะอยากจะไปถึงห้างทรัพย์สินค้าให้เร็วที่สุด  ในใจตอนนี้อยากจะไปซื้อเสื้อผ้าสวยๆ น้ำหอมกลิ่นแตงกวา อะไรก็ได้ที่ทำให้เราดูสวยเลอค่าขึ้นไหนๆคืนนี้ก็จะเสียตัวแล้ว เราต้องทำตัวให้มีค่าน่าจดจำและน่าเปิดซิงให้มากที่สุด นี่แหละตรรกะของชเวยองแจ...

 

 

                        พ่อค้าขายถุงยาง 

 

  นี้ก็ปาเข้าไปหนึ่งทุ่มแล้ว ผมซ่อมรถไปได้แล้ววันนี้ประมาณแปดคัน ตอนนี้เป็นคันที่เก้าเหลือแค่เติมลมรถนิดหน่อยก็เรียบร้อยแล้ว เอาจริงงานนี้เสียเหงื่อเยอะเหมือนกัน เวลาพักก็น้อยไม่ค่อยมีใครช่วย ทำคนเดียวล้วนๆ

 

  “กินน้ำหน่อยไหมครับ”